Jæja, nú er Stefán loksins kominn í feðraorlof. Það er ofsalega ljúft. Á laugardaginn er Halloweenmatarklúbburinn hjá Bimba og Hörpu og við Stefán erum að ég held búin að ákveða búningana okkar...hlakka alveg svakalega til, ég fékk svo rosalegt vatn í munninn við að heyra að Hófý gerir aftur súkkulaðiköku...eins gott að þetta er á nammidegi!

Brúðkaup Gumma og Huldu var í einu orði sagt frábært. Til hamingju, Gummi og Hulda  Ég skemmti mér alveg konunglega og var alveg dauð í löppunum eftir að hafa dansað alveg fram á nótt. Greyið Stefán var hins vegar alveg að drepast í öxlinni og gat varla hreyft sig.

Rakel hélt upp á afmælið sitt á laugardaginn og þar var rosalega gaman. Hún hélt reyndar bara tvisvar upp á það þetta árið og ég held hún hljóti að hafa verið veik eða eitthvað, fimm veislur eru held ég meðaltalið hjá henni.

Ég finn hins vegar að ég þarf að rækta í mér gelluna. Hef verið alveg dauð í löppunum eftir að vera í nokkra tíma á háum hælum og á bara næstum erfitt með að labba á þeim...

Dreif mig í Boot Camp í morgun í fyrsta skipti í mánuð. Það er allt of auðvelt að vera góður við sig og sofa aðeins lengur. Ég var m.a.s. búin að slökkva á vekjaranum og komin aftur upp í rúm í morgun með þá afsökun að ég þurfi að hlífa bakinu, sem er búið að vera mjög slæmt seinustu viku eða tvær. Hins vegar lofaði ég sjálfri mér um helgina að ég myndi byrja aftur í dag og ég er rosalega ánægð með að hafa drifið mig af stað; æfingin sjálf var líka mjög skemmtileg.

Heyrði það í útvarpinu um daginn að Leikbær auglýsti að starfsfólkið þar tali og skilji íslensku. Ég hef nú lent í því oftar en einu sinni að litla systir mín segist bara alls ekki skilja okkur Rakel, við tölum einhverja fornaldaríslensku og þó eru bara sjö ár á milli okkar Thelmu...í Bónus hefur víst verið talað um erótíska ávexti (Ætli banani sé einn af þeim?) og starfsfólkið fattar ekki endilega að hvort tveggja þýðir bæði.

Hildur Emma velti sér í fyrsta skiptið á miðvikudaginn. Amma átti áttræðisafmæli á fimmtudaginn og hélt upp á það á Grand Hótel. Á laugardaginn var svo Hulda gæsuð og það var alveg ótrúlega gaman. Ég hafði ætlað mér að skrifa eitthvað meira um þessa hluti en er bara nokkuð andlaus eins og er. Sit á afdrepi foreldra á Barnaspítalanum, en litla prinsessan þurfti snögglega að fara í aðgerð á sunnudagsmorgun. Stefán skrifaði færslu um aðdragandann og ástæðuna á heimasíðu Hildar Emmu og við ætlum að reyna að setja inn nýjar upplýsingar þegar færi gefst. Hildur Emma stendur sig annars eins og hetja og við eigum alveg voðalega góða að.

Jæja, Valur er kominn á toppinn í bili! Oh, hvað ég vona að það haldist...verst að KR komst af botninum. Spurning hvort Hildur Emma fer ekki bará á sinn fyrsta fótboltaleik í næstu viku...

Sigmundur Davíð gerði mjög góða Einu sinni var-frétt um þátttöku Gleðibankans í Eurovision núna áðan, fulla af húmor. 

Í gær fór ég á árshátíð GF. Dagskráin byrjaði korter í tíu um morguninn, en þar sem Hildur Emma átti eftir að vera lengur í pössun en nokkru sinni ákvað ég að fara frekar af stað með Hörpu og Huldu um eittleytið. Þegar við komum á Nesjavelli voru þau sem voru komin græjuð til að fara í adrenalíngarðinn. Ég hafði einmitt skotið því að Stefáni í fyrradag hvort það væri ekki líklegt að það yrði haldið þangað, og hafði í raun vonað það, þar sem mig langaði mikið að prófa hann. Okkur var skipt upp í tvo hópa og átti hópurinn sem ég var í að fara fyrstur upp staurinn. Ég ákvað að skella mér bara fyrst upp. Það var skítakuldi og nokkuð sterkar vindhviður og ég tók mér góðan tíma í að taka seinustu tvö skrefin upp á staurinn; ekki síst vegna þess að ég hef ekki alveg endurheimt liðleikann frá því fyrir fæðingu...Ég er ekki lofthrædd en ég var nú skíthrædd þegar ég tók seinustu skrefin og það spilaði inn í að ég vissi ekki alveg hvernig línurnar gripu mann ef maður dytti...

Risarólan var nottla geggjað stuð og ótrúlega gaman að prófa að vera á hvolfi. Hulda fannst mér alveg frábær, hún fór upp meira en hálfan staurinn og var ekki viss hvort hún vildi fara alla leið upp í risarólunni en lét sig hafa það og fór síðan aukaferð til að geta farið á hvolf...

Mér hefur alltaf fundist gaman að klifra og fannst því mjög gaman að fara klifurvegginn. Ég er hins vegar ekki viss um að ég hefði farið hann tvisvar ef ég hefði vitað að við ættum eftir að reyna að fara upp risastigann...það var mikið hlegið að okkur Kötu sem reyndum fyrstar að fara upp hann, en hann var mun erfiðari heldur en hann leit út fyrir að vera og fólk hló ekki eins mikið þegar það prófaði sjálft...

Það var samt svakalega gott að fara í heita sturtu og pott eftir þessa útiveru.Svo er nottla alltaf fjör þegar þessi hópur kemur saman og það var mikið hlegið við matarborðið. Skildi svo Stefán eftir og fékk far heim með Hófí og náði í prinsessuna í pössun. Hún hafði bara verið ofsalega góð, ælt yfir sjálfa sig og næstum alla aðra en drakk víst úr pelanum eins og hún hefði aldrei gert annað...